Często zadawane pytania

Od jakiego wieku dziecko może być członkiem ZHP?

Od 6 lat. Próby przyjmowania do gromad zuchowych pięciolatków nie mają sensu, ponieważ tak małe dzieci są jeszcze skupione całkowicie na sobie i nie budują relacji w grupie, przez co harcerska metoda wychowawcza nie ma szansy zadziałać.

 

 

 

 

 

 

Mieszkam na terenie Waszego hufca, chciałabym zapisać dziecko do ZHP. Jak się 

do tego zabrać?

Prosimy wysłać maila na adres slupsk@zhp.pl, podając kilka informacji:

  • w jakim wieku jest dziecko
  • w jaki rejon miasta dziecko może docierać na zbiórki

Z przyjemnością skierujemy Państwa do odpowiedniego środowiska.

 

Piony wiekowe w ZHP

Działalność wychowawcza ZHP jest skierowana do dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 25 lat. Ponieważ uczniowie pierwszej klasy podstawówki maja nieco inne potrzeby i możliwości niż dorośli ludzie, w ZHP wydzielono cztery zakresy wiekowe i opracowano dla każdego z nich dopasowaną do potrzeb danego wieku metodykę pracy.

Zuchy to dzieci w wieku od 6 do 9-10 lat, czyli okres nauczania początkowego. Podstawową zasadą ich działania jest zabawa, która odbywa się w gromadach zuchowych. Gromada jest podzielona na szóstki, które wbrew swojej nazwie skupiają od 5 do 8 zuchów. Drużynowy jest wodzem w zabawie.

Harcerze to dzieci w wieku od 9-10 do 13 lat, czyli druga połowa szkoły podstawowej. Podstawową zasadą działania harcerzy jest gra, w tym współzawodnictwo. Drużyna harcerska składa się z zastępów, stanowiących jeden z kluczowych elementów całego systemu, ponieważ to w nich wykształcają się relacje charakterystyczne dla małej grupy. Drużynowy jest przywódcą i autorytetem.

Harcerze starsi to młodzież w wieku 13-16 lat, co pokrywa się z przedziałem wiekowym gimnazjum. Podstawową zasadą działania harcerzy starszych jest poszukiwanie, rozumiane jako budowanie swojego własnego systemu wartości i spojrzenia na świat. Drużyna starszoharcerska również składa się z zastępów, ale jest dużo bardziej samorządna i „oddolna” od drużyny harcerskiej. Wbrew temu, co sugerowałaby nazwa, harcerzom starszym dużo bliżej do wędrowników niż do harcerzy. Drużynowy jest przewodnikiem w poszukiwaniach.

 

Wędrownicy to ostatni etap harcerskiej przygody widzianej oczami uczestnika – młodzież w wieku 16–25 lat, czyli szkoła średnia i studia. Podstawową zasadą działania wędrowników jest wędrówka, zarówno na turystycznym szlaku, jak i intelektualne i duchowe poszukiwanie swego miejsca w życiu. U wędrowników zastępy pełnią mniejszą rolę, większość aktywności skupia się w tworzonych doraźnie zespołach zadaniowych – patrolach. Drużyna wędrownicza jest całkowicie samorządna i demokratyczna. Drużynowy jest pierwszym spośród równych i jest wybierany przez całą drużynę. W wieku dwudziestu kilku lat, na progu dorosłości, kończy się możliwość wychowawczego oddziaływania na młodego człowieka. Ruch harcerski spełnił już swoje zadanie, pomagając mu ukształtować własny system wartości w oparciu o uniwersalne, tradycyjne wartości moralne. Dla większości jest to moment pożegnania z mundurem i samodzielnego wkroczenia w dorosłe życie. Nieliczni zdecydują się pozostać w harcerskich szeregach, pomagając młodszym od siebie przejść drogę ku dorosłości. To instruktorzy – harcerska kadra działająca w dorosłym życiu na rzecz dzieci i młodzieży kroczących harcerską ścieżką.

Powyższy podział wiekowy jest charakterystyczny dla ZHP i w takiej formie nie występuje w żadnej innej organizacji harcerskiej (na ogół dla młodzieży gimnazjalnej nie wydzielają one osobnego pionu metodycznego).